Παπόρ

Μάνα τέρεν το παπόρ,

ντ’ άσκεμα κουνιέτε,

το σαρίγ ν’ανόιγμ απές,

φόβουμε φουρκίετε,

———————

Ακεί πέραν έστεκεν,

την καλτσόνατ’σ έπλεκε,

είπατένα έλα αδά,

το λαλόπον χαμελά,

———————

Εκορτσόπον τούλαλα,

ρούζομεν και κείμενσ’ κα,

αφκά σο κρεβάτοπος,

ξαν εφτάμε παλαλά,

———————-

ε κορή και σα καιρός,

τα δουλείας ντ’επίνες,

την ημέρα εφ τερώ,

το μαντήλισ έπλυνες.