Σύρω σας έμπρα τ’…

Έναν βράδον ίνας ποπάς εγέντον μισαφίρτς, σ’ ινός εφτωχέσας σ’ σό σπίτ. Η μάρσα όμπως εζούμωνεν και ερχίνεσεν νά ψέν’ λαβάσα ατάν σό σάτζ’, νά τρώγνε τά παιδία τς, το πρώτον το λαβάσ εθέκεν εμπρά ‘σ σόν ποπάν, π’ έτρωγεν το φουρνικένεν την τζιορβάν με το ψωμίν. Ο ποπάς «σ’ σά δύο βούκας» εδέβασεν άτο κά. Έβαλεν κι’ άλλα δύο λαβάσα η γαρή, γιά τά παιδία τς. Ο ποπάς έφαγεν κ’ εκείνα. Τά παιδία, τά μαύρα, πεινασμένα, απλώνε τά χερόπ’ ατουν νά παίρνε έναν λαβάσ’ άμαν που νά προφτάνε! Ο ποπάς, ασ’ σό σάτζ και σό στόμαν άτ…Τά παιδία άλλο κι εταγένεψαν, ερχίνεσαν να κλαίγνε. Ή γαρή εστεναχωρέφτεν.

-Κομενόχρονα, είπεν, σουσέστε!.. ‘Α! θα σύρω σας εμπρά ‘σ σόν ποπάν και τρώει κ’ έσάς!…