Καρέκλαν σο κηφάλ…

Ο Κωστίκας ταβίζ σην ταβέρναν και τρώει έναν καρεκλέαν απάν σο κηφάλ. Με ανοιχτόν το κηφάλ πάει σο σπίτνατ.
— Αφς γάρη! Ετάβιξα απές σην ταβέρναν και έσκισαν το κιφάλι ‘μ. Αλλά ατό κι αφίνατο να περάν αέτς.
— Ντο εσκέφτες να εφτάς Κωστίκα; Λέατον η γαρήατ.
Να αβάλω κανέναν επίδεσμον!