Τ’ομμάτα μ’ αν κ’ ελέπ’νε σε..(Τικ) Θεόδωρος Παυλίδης..

Τ’ομμάτä’ μ αν ΄κ ελέπ’νε σε

Τ’ομμάτä’ μ αν ‘κ ελέπ’νε σε

Δεκρούνε τα καημένα

Σην χωρισία ‘κ έτον’νε

Πουλόπο μ’ μαθεμένα

./.

Όλεν τα χείλä λεν γελούν

Τ’εμά μανάχον κλαίγνε

Βρούλα σην ψή μ’ εσάρεψα

Και το καρδόπο μ’  καίνε

./.

Ο ουρανόν ερώτεσεν

Γιατί αναστενάζω

Τ’εμόν τ’ αρνόπον ‘κ είδ’ äτο

Και πώς να ησυχάζω

./.

Η πούλιαν κι’ ο αυγερινόν

Φως απ’ έσεν επαίραν

Και τα πουλόπα τη θεού

Σ’ ορμάνεμαν σ’ ετέρναν

./.