18/8:Όσιοι Βαρνάβας και Σωφρόνιος οι Αθηναίοι και Χριστόφορος..

(οι δύο πρώτοι δεν είναι βέβαια Πόντιοι αλλά σχετίζονται άμεσα με τον Πόντο)
Δεν έχουμε σαφή βιογραφικά τους στοιχεία. Μόνο από το “Νέον Λειμωνάριον” μαθαίνουμε ότι απεβίωσαν ειρηνικά κατά το έτος 412. ‘Απ’ αυτούς ό Βαρνάβας ήταν Ιδρυτής της Μονής Σουμελά, ό Σωφρόνιος ήταν ανεψιός του, και οι δύο ήταν στην καταγωγή Αθηναίοι. Ό δε Χριστόφορος καταγόταν από την Τραπεζούντα και υπήρξε νέος Ιδρυτής της Μονής Σουμελά, μετά την ερήμωση της.
Οι όσιοι Βαρνάβας και Σωφρόνιος, που ήταν θείος κι ανηψιός, και κατάγονταν από την Αθήνα. Κατόπιν θεομηνίας ξεκίνησαν ιεραποδημία προς ανεύρεση της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας Σουμελά κι ανοικοδόμηση μονής κατά το 10ο αιώνα και όχι τον 4ο, όπως λανθασμένα υποστηρίζεται. Διερχόμενοι από τη Λαρισα για να προσκυνήσουν το τίμιο λείψανο του αγίου Αχιλλείου, «έρχονται την τρίτη ημέρα εις το όρος των Κελλίων, εις το οποίον, περιερχόμενοι τα ασκητήρια των μοναχών, είδαν έναν ενάρετον άνδρα εστολισμένον με ιερωσύνην και με προφητικόν χάρισμα. Επειτα κατασπασθέντες και τη λάρνακα ενός μυροβλήτου βαρβάρου, ο οποίος από λήσταρχος, όπου ήτο πρότερον, μετανοήσας άκρως ηγίασε και ευαρέστησεν εις τον Θεόν, ανεχώρησαν από το όρος». Κατόπιν μετέβησαν στο Αγιο Ορος, όπου παρέμειναν στην ιερά Μονή Βατοπεδίου κι από εκεί κατέληξαν στον Ποντο, όπου βρήκαν την εικόνα της Θεοτόκου κι έκτισαν τη σπουδαία μονή του Σουμελά. Εκεί ανεπαύθησαν μακάρια και οι δύο την ίδια ημέρα.(πηγή:imd.gr)