Kιφάλ’ είχεν – κι είχεν ‘κι ξέρω’!….

Έναν καιρόν ση Κατεφορίας τα μέρα, εσκότωσαν το μιχτάρ’ και έκοψαν το κιφάλ’ν ατ. Εκουμουλιάαν οι χωρέτ’ και έλεαν:

–   Μώσε, ‘κι εσκότωσαν ατόν, το κιφαλ’ν ατ έκοψαν.

Κ’ επεκεί αμόν υποψιάσταν, ερώτεσαν και τη νύφεν ατ:

–   Νέκουτση, ο πεθερό σ’, όνταν εσκώθεν πουρνά-πουρνά, είχεν κιφάλ’;

Γουρπάν εσούν, είπεν η νύφε, ντο να λέγω σας! Φαήν εψαλάφεσεν και έφαεν, άμα κιφάλ’ είχεν – ‘κι είχεν, κι ξέρω.