Θάλασσα με τα κύματα (Γιουβαρλάντουμ).

Θάλασσα με τα κύματα

κορτσόπον τίνος είσαι,

ρώτα τον κύρη σ’ νε αρνί μ’

αν ψαλαφώ σεν είσαι,

./.

Αν είσαι άστρον τ’ ουρανού

κ’ αδά ‘ς σην γήν εβρέθες,

δος μα το χͮέρι σ’ να κρατώ

πουλόπο μ’ αν εγρέθες,

./.

τσ̌ιτσ̌έκ’σε λείβαδότοπον

έμορφον φυλλωμένον,

έπαρ’ με-ν ας ωρ̤άζω σεν

εμέναν τον καημένον,

./.

αν είσαι άστρον τ’ ουρανού

κ’ αδά ‘ς σην γήν εβρέθες,

δος μα το χͮ έρι σ’ να κρατώ

πουλόπο μ’ αν εγρέθες,

./.

ορμάν αν ελέπω εγώ

Θεέ μ’ να μην γνεφίζω,

αιώνια ας κοιμούμαι εγώ

την ψ̌η μ’ ‘ς σ’ ατέν χαρίζω,

./.

αν είσαι άστρον τ’ ουρανού

κ’ αδά ‘ς σην γήν εβρέθες,

δος μα το χͮέρι σ’ να κρατώ

πουλόπο μ’ αν εγρέθες.

./.