Κόψον, κόψον τα ξυλόπα. Χαρίτον

106.

Κόψον, κόψον τα ξυλόπα,  Χαρίτον
Χαριτίδης Κ.Ιωάννης

Έρθεν ≤öν έρθεν ≤ειμώγκον, χαμελέν’ και η φωτίαν,
Δέβα κύρη μ’ σ’ ορμανόπον, κόψον ολίγα κουρίαν,
./.
Κόψον, κόψον τα ξυλόπα, Θέ μ’ ερίγανεν το _öπο μ’,
Τα μεσέδας τα οξέας, να καπνιζ’ ξαν το ρδανόπο μ’,
./.
Έπαρ’ φόρ’ το πανοφώρ’ισ’, τα μαλλένεν τα ορτάρâ σ’,
Ο Θεόν να ωριάζ’ σεν, να μη χάνταν’ τα ιχνάρâ σ’,
./.
ρεφρέν
./.
Τα παιδία μ’ να κοιμούνται, ´κ επορούν απές ´ς σα κρύαν,
Κόψον, άψον τα ξυλόπαν, ν’ ας χουλίγουνταν ´ς σ’ αντζίαν,
./.
ρεφρέν
./.
Έλα κύρη μ’ εχουλέθαν, ´ς σην εγκάλâ μ’ τα παιδίαν,
έλα εφάνθεν και ο φέγγον, αραεύ’ σεν κι’ η καρδία μ’.
Μετάφραση
Ήρθε χιόνι ήρθε χειμώνας, χαμηλώνει και η φωτιά,
Πήγαινε άντρα μου στο δάσος, κόψε λίγα κούτσουρα,
./.
Κόψε κόψε τα ξυλά, θεέ μου πάγωσε η ψυχούλα μου,
Τις βελανιδιές και τις οξιές, να ξανακαπνίσει η καπνοδόχος μου,
./.
Πάρε φόρα το πανοφώρι σου, τις μάλλινες τις κάλτσες σου,
Ο θεός να σε προσέχει, να μην χαθούν τα ίχνη σου,
./.
Τα παιδιά μου να κοιμηθούν, δεν μπορούν μέσα στα κρύα,
Κόψε άναψε τα ξύλα, να ζεστασταθούν στα πόδια,
./.
Έλα άντρα μου ζεστάθηκαν, στην αγκαλιά μου τα παιδιά,
Έλα φάνηκε το φεγγάρι, σε αναζητεί και η καρδιά μου.
Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων