Η δις Δεσποινή.

Η δις Δεσποινή.

Έναν ημέραν η θεία μ’ η Τ®όφα η Χοβανιτσίνα, με την τρανέσσαν την θεγατέραν ατς, την Δεσποινή, εκάθουσαν σ’ σην αυλήν ατουν απές και επετσουλούφιζαν λαζούδâ. Τ’ οσπίτ’ν ατουν πα απάν ´ς σον δρόμον ´ς σην έμπα τη χωρί. Αρ’ σίτâ εκάθουσαν, έρθαν και εδέβαν δύο νοματοί με τ®άντας ´ς σα ≤έρâ τουν. Άμον ντο είδαν την θεία μ’ την Τ®όφαν και την και την Δεσποινήν, εστάθαν να ερωτούν απ’ όθεν κες πάγει ο δρόμον ´ς σην πλατέαν τη χωρί. Ο ένας ασ’ ση δυενούς ερώτεσεν την Δεσποινήν: Δεσποινίς, μας λέτε σας παρακαλούμε από πού θα πάμε στην πλατεία του χωριού σας; Η Δεσποινή αμάν εσκώθεν εδείξεν ατς την στράταν και ξαν εκλώστεν κα. Η μάνα τς είπεν ατεν: Μώσε, Δεσποινή, αούτος τη ®κύλ’ ο γέν π’ εξερεν τ’ όνομα σ’;

Από το βιβλίον Συλλογήν Ποντιακών Ανεκδότων 1976