Άφ’ σον τον κόσμο μ’ γαλενόν Χαρίτον

113.

Άφ’ σον τον κόσμο μ’ γαλενόν Χαρίτον

Ντ’ εποίκα σεν και κυνηγεύς,

το _όπο μ’ την φωλέα μ’,

σ’ έναν γωνίαν έθελ’να,

να χτίζω τη μερέα μ’,

./.

αφ’σον τον κόσμο μ’ γαλενόν,

παλλά τυρανισμένον,

καν’ναν τηδέν ´κι εχρώστανε,

πάντα αδικημένον,

./.

ασ’ σα παχτ®έδâ μ’ ζαρζαβάτ,

κοκκία ασ’ σα χωράφâ μ’,

το γάλαν ασ’ σα πρόατα μ’,

νερόν ασ’ σα πεγάδâ μ’,

./.

αφ’σον τον κόσμο μ’ γαλενόν,

παλλά τυρανισμένον,

καν’ναν τηδέν ´κι εχρώστανε,

πάντα αδικημένον,

./.

να εζήνω με τα έμνοστα,

τη γής τα γεμισίας,

όμπως ευτάγαν ´ς σ’ αργερά,

σ’ ένδοξον ιστορία μ’,

./.

αφ’σον τον κόσμο μ’ γαλενόν,

παλλά τυρανισμένον,

καν’ναν τηδέν ´κι εχρώστανε,

πάντα αδικημένον,

Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων