Η εμπρέλλα

Η εμπρέλλα

Ο Κοσμάς κι’ ο Κωνσταντίνον οι Χουτουρέτ’ επέγναν ´ς σην Οβάν. ´Σ σην στράταν επίασεν ατς έναν τρανόν βρε≤ήν. Ο Κωνσταντίνον εί≤εν εμπρέλλαν και τσιράδαν. Εδώκεν την εμπρέλλαν τον Κοσμάν  κι’ αέτς πα εδέβασεν την βρε≤ήν χωρίς να βρέχκεται κανείς. Ένοιξεν ο καιρόν και Κωνσταντίνον λέει τον Κοσμάν:

         –       Κοσμά, τρανόν κακόν θ’ επάθανες αν ´κι εδούνα σε την εμπρέλλα μ’! Ντο θ’ εγίνους;

Είπεν ατο μίαν, είπεν ατο δύο, ο Κοσμάς επουαλέφτεν και ερχίνεσεν να τζιλών’. Άμαν ο Κωνσταντίνον, πάσα και —- ντο θ’ εγίνους. Θ’ επέρνιζαν έναν ποτάμ’. Ο Κοσμάς ελάγκεψεν απέσ’ ´ς σο νερόν, εγέντον λουλούτ’ς και ασού εξέβεν α σο ποτάμ’ κι’ υστερνά, λέει τον Κωνσταντίνον:

                  Αμώ την πίστη σ’ και την εμπρέλλα ντ’ εδώκες με. Αρ’ ασ’ αγούτο και ≤είρ ´κι θα εγίνουμ’.

Από το Βιβλίο Συλλογή Ποντιακών Ανεκδότων.