Ο θάνατον Ανάστασην Χαρίτον

Ο θάνατον Ανάστασην

Νασσάν την μάνναν τη Χριστού,

και τη Θεούν το γράμμαν,

π’ ευλόησεν τον άρθωπον,

π’ εγέννεσεν το θάμαν,

./.

έφερεν την Άνοιξην,

´ς σα μαραμένâ αλώνâ,

´ς σα κάθαν άψεχον κορμίν,

εδäρτσεν την συγχώριαν.

./.

έρθεν κι’ εγονάτεσεν,

´ς σην γήν έρθεν τ’ Αρνίον,

έρθεν με πίστη εδäσκεψεν,

εγάπ’ για τον πλησίον.

./.

ελάρωσεν τ’ αρρώστιας,

´ς σην _ήν και ´ς σην καρδίαν,

ανήμποροι επορπάτεσαν,

κι’ εκλίσταν μ’ ευλαβίαν,

./.

´ς σο δέβασμα’τ’ ´ς σα τράμεραν,

τοπλάγευεν τον κόσμον,

κι’ η πλάσην εχαμαίλενεν,

´ς σον γαλενόν τον λόγον,

./.

Άνοιξην η γέννηση σ’

κι’ ο θάνατο σ’ εντάμαν,

γουρπάν εδέκες το κορμί σ’,

´ς σην γην εμουν το θάμαν ,

./.

ναϊλλοί τη μάνναν τη Χριστού,

την ρασοφορεμέντσα,

μάνναν π’εκοιλοπόνεσεν,

και στέκ ®α®ιρεμέντσα,

./.

Ο θάνατον Ανάστασην,

αιχτρίαν και ευλοΐαν,

Λαμπρήν έρθεν αξάν ´ς σην γήν,

ας άφτομ’ τα κερίαν,

./.

Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων