Ακεί ´ς σην άκραν ντο κορίτς!

129.

Ακεί ´ς σην άκρâν ντο κορίτς!  Χαρίτον.

ακεί ´ς σην άκρâν ντο κορίτς!,

τιζέβ’ και συλοάται,

με το βελόνιν πουσπουρίζ’,

κι’ εμέναν ´κι θυμάται,

./.
ας έτονε να έμουνα,

εείνον το βελόνιν,

αναμεσόν ´ς σα δάχτυλâ’τς,

τη κάρδια’τς το μικρόνι,

./.
ση αγερίν το φύσεμαν,

την μύρα’τς αναμένω,

τζιτζέκιν που αθίσκεται,

μ’ ατέν ας υπαντρεύω

./. 

ας έτονε να έμουνα,

εείνον το βελόνιν,

αναμεσόν ´ς σα δάχτυλâ’τς,

τη κάρδια’τς το μικρόνι,

./.
σα χάρτâ’τς εζαλίγουμε,

κι’ η καλατσή μ’ ´κι εβγαίν’,

τη _ής ιμ’ τζούξον την σέβνταν,

τη γέρα μ’ ´κι υπομέν’,

./.

ας έτονε να έμουνα,

εείνον το βελόνιν,

αναμεσόν ´ς σα δάχτυλâ’τς,

τη κάρδια’τς το μικρόνι,

./.
Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων