‘Κι ξιχωρίζ’ ο Θάνατον…Χαρίτον..

130.

œ ξιχωρίζ’ ο θάνατον.  Χαρίτον

έρθαν κι’ έρθανε σουμά μ’,

σο υστερνόν την ώρα μ’,

κι’ ογώ εχαμογέλανα,

κι’ ενέσπαλ’να τα πόνâ μ’,

./.

œ ξιχωρίζ’ ο θάνατον,

œ ελέπ’ την ηληκίαν,

όλâ σ’ ομμάτâ’τ’ λόϊδια,

σορεύ τ’αρθώπον _ήαν,

./.

Οι φίλοι μ’ Θέ μ’ ολόερα,

Η μάννα μ’ τα κλαδία μ’,

Τον θάνατον œ ενέμενα,

Αχπάετ’ η καρδία μ’,

./.

œ ξιχωρίζ’ ο θάνατον,

œ ελέπ’ την ηληκίαν,

όλâ σ’ ομμάτâ’τ’ λόϊδια,

σορεύ τ’αρθώπον _ήα,

./.

καλά ζωή μ’ œ εγνώρτσα σεν,

œ εχάρα τα κλαδία μ’,

πέρω μαζί τα όνερα μ’,

και την αρροθυμία μ’

./.

œ ξιχωρίζ’ ο θάνατον,

œ ελέπ’ την ηληκίαν,

όλâ σ’ ομμάτâ’τ’ λόϊδια,

σορεύ τ’αρθώπον _ήα,

./.

Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων