Άμον τ’ αγερίν το φύσεμαν, Χαρίτον.

131.

Άμον τ’ αγερίν το φύσεμαν, Χαρίτον.

άμον τ’ αγερίν το φύσεμαν,

ερθέν τ’ αγρôχαπäριν,

πως μάννας γιεν εσκότωσεν,

τη τουσμανίν το ≤έριν,

./.
μένεμαν ßύμητον μα≤αίρ,

γεράν ντο ´κι λαρούτε,

βαρκίζ’ η μάνναν και λυά,

φαρμάκ να φαρμακούτε,

./.
μάνναν εγονάτεσεν,

επέμνεν κι’ ενεσύρνεν,

κι’ άμον λιμνίν τα δäκρâ’τς,

σο κλάμαν ατς φουρκίεν,

./.
να ποδεδίζ’ για να βαρκίζ’,

για το καντήλ’ να άφτει,

ντελικανλήν επέρπαξαν,

τη Χάροντα τα δόντâ,

./.
ν’ ανοίγ’ η γήν και να κουρτά,

την άκλερον τη μάνναν,

μάνναν π’εκοιλοπένεσεν,

κι’ επέμνεν ορφανέ®σα.

./.

Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων