Τ’ αγγελούδ’ιμ’ τζούξον χάρε, Χαρίτον

116.

Τ’ αγγελούδ’ιμ’ τ«ούξον χάρε, Χαρίτον

Εχαράξαν τα ρα≤ίαν,

Κι’ ν’εβζύγαν τα κερίαν,

Το κλαδί μ’ το στερνοπούλ’ιμ’,

Θ’αποθάν’ χάνω τ’ αχούλ’ιμ’,

./.

Τα μετάξια τα μαλλίαν,

Και τ’ομμάτâ’τς τα μαβίαν,

Άλλον ´κι ανοιγοκλείν’νε,

Εσπαλίαν Θέ μ’ ´κι ανοίγ’νε,

./.

Με τα ≤έρâ’τς σταυρωμένα,

Αναμέν μαρμαρωμένα,

Άμον άγγελος ομäζ,

Ως κι’ ο χάρον την θαμάζ’,

./.

Το φαρμάκ’ πικρόν ´ς σην γούλα μ’,

Πως θα χάνω σεν μικρούλα μ’,

Εφορτώθες κολατίας,

Τοι γονέων τα κακίας,

./.

Τ’ αγγελούδ’ιμ’ τ«ούξον χάρε,

Και την _ή μ’ γι’ ατέναν έπαρ,

Το μωρό μ’ το στερνοκλάδ’ιμ’,

Το πολύτιμον πετράδ’ιμ’,

./.

Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων