Eπέμ’να έρημον παρχάρ’, Χαρίτον.

137.

επέμ’να έρημον παρχάρ’, Χαρίτον.

επέμ’να έρημον παρχάρ’,

κορμίν χωρίς τα ≤έρâ’τ’,

πουλόπον θίγως τα φτερά’τ’,

χαμένο ασ’ σην φωλέα’τ’

./.

αναθυμέθα ασ’ σην ζωή μ’,

χρόνâ καιρούς ζαμάνâ,

μικρίκος όντες έμουνα,

κι’ εκοίμουν ´ς σην εγκάλâ σ’

./.

έλα μανίτσα μ’ ενθυμέθ’,

ιστόρτσεν ήντâν ´κι έιδα,

δεκαοχτώ χρονών π’αχπάστηκα,

και κήρουκα μ’ π’εφήκα,

./.

γράψον τα καλλιγράμματα σ’,

απάνκες ´ς σην καρδία μ’,

ήντâν ´κι έιδα χάλκεψον,

κι’ ας καίγ’νε άμον φωτίαν,

./.

´κι εχάθες καλοκύρη μου,

Νεγκάστες κι’ εκοιμέθες,

´ς σον ύπνο σ’ τ’όρομα σ’ μακρύν,

Κι’ η _ή σ’ ´ς σην _ή μ’ νεστέθεν,

./.

Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων