Ερθέν ο Χάρον ´ς σ’ άλογο’τ’, Χαρίτον.

144.
ερθέν ο Χάρον ´ς σ’ άλογο’τ’
ερθέν ο Χάρον ´ς σ’ άλογο’τ’,
εκόπεν η λαλία μ’,
τραγώδ’ αητέ μ’ σύρον τραγώδ’,
καϊτέν μοιρολοΐαν,
./.
η έλα’τ’ πάντ’ ανάναμνον,
αφήν’ οπίς ταφίαν,
σταυρίαν κι’ άσπρα μάρμαραν,
δέκρâν ψυχών καρδίαν,
./.
φέρ’ ασ’ σον Άδ’ μενέματαν,
´ς σην βούρα’τ’ μαύρον χώμαν,
≤ίλâ οκάδας να σκεπάζ’,
τ’ ανέψυχον το σώμαν,
./.
η έλα’τ’ πάντ’ ανάναμνον,
αφήν’ οπίς ταφίαν,
σταυρίαν κι’ άσπρα μάρμαραν,
δέκρâν ψυχών καρδίαν,
./.
Κάθαν ψυχόπον ντο θερίζ’
Ματούτ’ έναν ακόμαν,
Το άλογο’τ’ καβάλκεψεν,
Κι’ εχάθεν ´ς σην εβόραν,
./.
η έλα’τ’ πάντ’ ανάναμνον,
αφήν’ οπίς ταφίαν,
σταυρίαν κι’ άσπρα μάρμαραν,
δέκρâν ψυχών καρδίαν,
./.
Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων