Χάρε μ’ πούμερ’ το ίλασμα σ’, Χαρίτον.

151.
Χάρε μ’ πούμερ’ το ίλασμα σ’,
χάρε μ’ το δέβασμα σ’ βαρύν,
άπονον κι’ η δουλεία σ’,
σερέβ’ς τα _ήα ασ’ σ’ αρθώπ’ς,
´ς σην γήν γομών’ς ταφίαν,
./.
χάρε μ’ πούμερ’ το ίλασμα σ’,
και η γλυκίν συντζία σ’,
ατώρα π’ ευκαιρών’ς την _ή μ’,
ορώτα την καρδία σ’,
./.
αν’ εν’ ´ς σον Άδ’ να χάνουμαι,
μένεψον τον κήρη μ’,
ο γιός ατ’ κατοφύρισεν,
_υχώθεν το καντήλ’ιτ’,
./.
χάρε μ’ πούμερ’ το ίλασμα σ’,
και η γλυκίν συντζία σ’,
ατώρα π’ ευκαιρών’ς την _ή μ’,
ορώτα την καρδία σ’,
./.
την στράτα μ’ θέ μ’ την υστερνόν,
ποίσον ατεν ομάλιν,
κάθαν που σερίν’κον ρα≤ίν,
να παραστέκ’ ´ς σο γιάν’ιμ,
./.
χάρε μ’ πούμερ’ το ίλασμα σ’,
και η γλυκίν συντζία σ’,
ατώρα π’ ευκαιρών’ς την _ή μ’,
ορώτα την καρδία σ’,
./.
Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων