160. Εφτάγω ευχήν το όρομα μ’, Χαριτίδης Κ. Ιωάννης, Χαρίτον.

160.
Εφτάγω ευχήν το όρομα μ’,
Χαριτίδης Κ. Ιωάννης,  Χαρίτον.
Ξερόν δεντρόπον κι’ άφυλλον,
Ξερόν μαραζωμένον,
Εσέν σουμά μ’ χρειάσκουμαι,
Κοιμούμαι ερημωμένον,
./.
Εφτάγω ευχήν το όρομα μ’,
Και τάμαν το ταλγάδ’ιμ’,
Για τ’ εσέν γράμμαν τον καημό μ’,
Την άλεχτον εγάπη μ’,
./.
Γράμμαν με ≤ίλâ αλφάβηταν,
Κι’ έναν οκάν τερτόπαν,
Πεϊλίν ´ς σ’ομμάτâ σ’ την σεβντάν,
Ντ’ ελύει τα τσικαρόπα μ’,
./.
Εφτάγω ευχήν το όρομα μ’,
Και τάμαν το ταλγάδ’ιμ’,
Για τ’ εσέν γράμμαν τον καημό μ’,
Την άλεχτον εγάπη μ’,
./.
Εσύ νερόν για την ζωή μ’,
Κρενίν και οξυγόνον,
Σ’ εμόν το δόντ-ιν ο τρανόν,
Κι’ αλάρωτον ο πόνον,
./.
Εφτάγω ευχήν το όρομα μ’,
Και τάμαν το ταλγάδ’ιμ’,
Για τ’ εσέν γράμμαν τον καημό μ’,
Την άλεχτον εγάπη μ’,
./.
Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων