Με τ’ έναν ψήν κι’ έναν καρδίαν, Χαριτίδης Κ. Ιωάννης, Χαρίτον.

Advertisements

161.
Με τ’ έναν _ήν κι’ έναν καρδίαν,
Χαριτίδης Κ. Ιωάννης,  Χαρίτον.
με τ’ έναν _ήν κι’ έναν καρδίαν,
προσκυνούμ’ ´ς σην εγκλεσίαν,
την εικόναν ντ’ εγεννέθες,
´ς σ’ α≤ερών Χριστέ μου έρθες,
./.
άφτουμαι και τα λαμπάδας,
για τ’εσέν και για την μάννα σ’,
εβλοΐαν ασ’ σ’αντζία σ’,
πέρ’νε μάγοι Ανατολίας,
./.
με το λίβάνον τα σμύρναν,
το χρυσόν και την εγάπην,
καλοσώρτσανε μεσίαν,
κι’ εφράγαν ´ς σην καρδίαν,
./.
εχουλέθες με τ’ αρνόπαν,
τα αιγίδâν και τα χτήνâν,
και με τ’ά≤ερον σκεπάγες,
για να μη παγών’ς ´ς σην νύχταν,
./.
ψαλμωδίας ασ’ σ’ αγγέλâν,
εν’ αρθώπις ευδοκίαν,
επαρλάεψεν ο τόπον,
εκαρδώθεν και ο κόσμον,
./.
εχαράξαν τα ρα≤ίαν,
εμυρώθαν τα ποτάμâν,
κάθαν _ήν εγουρταρεύτεν,
κολατία εσχωρέθεν,
./.
τη Χριστιαννού η πίστην,
πάντα εν’ ευλοημέν-ιν,
κατενίζ’ και εριάζ’ σεν,
κι’ εν’ ´ς σην _ής χρυσόν τεμέλ-ιν,
./.

41.0883123.542815