181. Κομνηνά μ’, “Χαρίτον” Χαριτίδης Κ. Ιωάννης

181.

Κομνηνά μ’, Χαρίτον
Χαριτίδης Κ. Ιωάννης
Αρροθυμώ σας άχλοα μ’, ρα≤ία μ’ γυμνωμέναν,
σουμά ´σουν το χωρίο μου, κι’ ογώ μακράν ´ς σα ξέναν,
./.
Με τα παρχάρâ σ’ Κομνηνά μ’, κρενία σ’ παγωμέναν,
έεις ταφίαν γνώριμαν, κι’ επαραδακρωμέναν,
./.
Η μύρα σ’ ´κι ανασπάλ’κεται, σκουτούλα ασ’ σα μαντρία σ’,
´ς σα α≤ερώνâ σ’ τα καπνάν, φαΐα ασ’ σα φουρνία σ’,
./.
Εμόναξες ´ς σα χώματα σ’, ντ’ επέρες ´ς σην εγκάλâ σ’,
Εποίκες ´τα τεμέλεαν, ´ς σην προσφυγιάν τερμάνâν,
./.
Ας έμ’ν έναν ουτζόπουλον, επέταν’ ασ’ σα έρ’μαν,
Ελέπα ξαν τα τόπâ σου, τα ≤ιλôτορνεμέναν,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΝ
Σας νοσταλγώ γυμνά, βουνά μου χωρίς πράσινο,
Κοντά σας το χωριό μου, και εγώ μακρυά στα ξένα,
./.
Με τα βοσκοτόπια σου Κομνηνά μου, τις παγωμένες σου πηγές,
Έχεις τάφους γνώριμους, και πολύφακρυσμένους,
./.
Η μυρωδιά σου δεν ξεχνιέται, ευωδιά από τα μαντριά σου,
Στους αχυρώνες σου ο καπνός, τα φαγητά που ψήνονται στους φούρνους σου,
./.
Φιλοξένησες στα χώματά σου, ότι πήρες στην αγκαλιά σου,
Και τα έκανες θεμέλια, στην προσφυγιά γιατρικά,
./.
Ας είμουν ένα μικρό πουλάκι, να πέταγα από την ερημιά μου,
Για να έβλεπα ξανά τον τόπο μου, τον πολυποίκιλο.
./.
Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων