182. Ψεματικόν ήντεαν χρωστώ, Χαρίτον. Χαριτίδης Κ. Ιωάννης.

182.
Ψεματικόν ήντâν χρωστώ, Χαρίτον.
Χαριτίδης Κ. Ιωάννης.
´κι έτον γραμμένον η ζωή μ’,
και τζάμπαν το κουσμέτ’ιμ’,
αποπλερών’ ατο ακριβά,
για τ’ατεν το πιλέτ’ιμ’,
./.
Ψεματικόν ήντâν χρωστώ,
μ’ αληθινόν το δäκρ’ιμ’,
πατρίδα μ’ τα ορόματα μ’,
ατώρα ´ς σην παράκρ’ιν’,
./.
έθελεινα ´ς σο γνέφιγμα μ’,
ελπίδαν τα λωρίαν,
τη ήλ’ να έχ’ ατα φώταγμαν,
´ς σα μαύραν τα κατσία μ’,
./.
καν’νάς ´κι ξέρ’ τα πόνâ μου,
καν’νάς ντο σύρ’ το _öπο μ’,
τα έρ’μα εφτάγ’ν εμεν γιαρτήμ’,
σταλίζ’νε το καρδόπο μ’,
μετάφραση
δεν ήταν καθορισμένη η ζωή μου,
και τζάμπα η μοίρα μου,
το ξεπληρώνω ακριβά,
το εισητήριό μου για αυτήν,
./.
Ψεύτικο ότι χρωστώ,
Αλλά αληθινό το δάκρυ μου,
Πατρίδα μου τα όνειρά μου,
Τώρα είναι παραγκωνισμένα,
./.
Ήθελα όταν ξυπνήσω,
για ελπίδα τις αχτίδες,
του ήλιου, να δεχθώ το φώς του,
στο άτυχο το πρόσωπό μου,
./.
Κανένας δεν ξέρει τους πόνους μου,
Κανένας τι τραβά η ψυχούλα μου,
Η μοναξιά μου μου συμπαραστέκεται,
Και στηρίζει την καρδούλα μου,
./.
Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων