186. Κι’ ογώ ποντιοπούλ’ είμαι, Χαρίτον. Χαριτίδης Κ. Ιωάννης.

186.

Κι’ ογώ ποντιοπούλ’ είμαι, Χαρίτον.
Χαριτίδης Κ. Ιωάννης.
Κι’ ογώ ποντιοπούλ’ είμαι, γεννέθα ´ς σην Ελλάδαν,
σκολείον φροντιστήριον, εμάτσα τ’ αγγλεγάλâν,
./.
Εγώ ´ς σον Πόντον ´κι εζησα, εχ’ ατον ´ς σην καρδία μ’,
Θρεύκουμαι με τ’όνεμα’τ’, με την αρροθυμία’τ’,
./.
Άμον το ορφανόν κλαδίν, π’ εχπάεν κι’ εμαράθεν,
εμέν καν’νάς κι’ ορώτεσεν, και ´ς σ’όρομα μ’ ´κι εστάθεν,
./.
Ρεφρέν
./.
Την καμονήν απές ´ς σην _ή μ’, ´κι εβζήν’νε τα ποτάμâν,
να καλατσέβω Ποντιακάν, τρανόν εγέντον τάμα μ’,
./.
Ρεφρέν
./.
Τη γλώσσα μουν για να μαθάν’ς, δäβασμαν και γραφήν,
έναν ξαόπον χρειά®κεται, εγάπ’ κι’ υπομονήν.
./.
Ρεφρέν
Μετάφραση
Και εγώ είμαι ποντιόπαιδο, γεννήθηκα στην Ελλάδα,
Σχολείο φροντιστήριο, έμαθα γαλλικά και αγγλικά,
./.
Εγώ στον Πόντο δεν έζησα, τον έχω στην καρδιά μου,
Με τρέφει το όνομά του, και η νοσταλγία μου γι’ αυτόν
./.
Είμαι σαν το ορφανό παιδί , που ξεριζώθηκε και μαράθηκε,
Κανένας δεν με ρώτησε, και στο όνειρό μου δεν μου στάθηκε,
./.
Τον καημό μέσα στην ψυχή μου, δεν τον σβήνουν τα ποτάμια,
Να μιλώ Ποντιακά, έγινε το πιο μεγάλο μου τάμα,
./.
Τη γλώσσα μας για να την μάθεις, διάβασμα και γράψιμο,
Χρειάζετε λιγάκι αγάπη και υπομονή.
Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί  Πνευματικών Δικαιωμάτων