T’όνεμα σ’ Ανατολήν, Χαριτίδης Κ. Ιωάννης, Χαρίτον.

14/4/2014.
T’όνεμα σ’ Ανατολήν,
Χαριτίδης Κ. Ιωάννης, Χαρίτον.
Τα ≤είλοπα σ’ άμον τον ήλ’, τη Ανοιξές βρε≤ήν,
εδέκανε ´ς σα μάγλοπα σ’, θωρέαν ταραγήλ’,
./.
Το όνεμα σ’ Ανατολήν, χάραμα απές ´ς σην _ή μ’,
Τσιτσέκ’ μικρόν π’ όντας νυχτών, αθίζ’ και σκουτουλίζ’,
./.
´κι εβγαίν’ς καμίαν ασ’ σον νούμ’, καρδία μ’ γεραλούν,
´ς σ’ομμάτâ σ’ έν’ το γιατρικό μ’, όντες μ’ εγάπ’ τερούν,
./.
Τα ακροθόλâν τ’ ουρανού, χαμέλαιναν ´ς σην γήν,
´ς σ’οπρόσωπο σ’ πη γâνασεύ, φωτάζ’ άμον αστρίν.
Μετάφραση
Τα χειλάκια σου σαν τον ήλιο, της Άνοιξης βροχή,
Δώσανε στα μαγουλάκια σου, όψη ουράνιου τόξου,
./.
Το όνομά σου Ανατολή, χάραμα μέσα στην ψυχή μου,
Μικρό λουλούδι που όταν νυχτώνει, ανθίζει και ευωδιάζει,
./.
Δεν βγαίνεις καθόλου από το μυαλό μου, καρδιά μου πληγωμένη,
Στα μάτια σου είναι το γιατρικό μου, όταν με κοιτούν με αγάπη,
./.
Οι άκρες του ουρανού, χαμήλωσαν στην γη,
Στο πρόσωπό σου όποιος πλησιάζει, φέγγει σαν αστέρι.
Προστατεύεται από τον N.2121-1993 περί Πνευματικών Δικαιωμάτων